12 Contoh Puisi Bahasa Jawa Tentang Sekolah dan Guru yang Menarik serta Singkat

2. Taman ing Sekolahku

Sliramu katon endah lan resik

Ngganda arum wangi

Sumebar wiwit awang tekan wengi

Maneka tetanduran tinata kanthi edi lan peni

Manuk, kupu, tawon, lan kumbang

Padha nggumun nyawang kaendahanmu

Madune kembang ing taman sekolahku

Kaya ngawe-awe

Ngajak kabeh titah nyekseni kaendahane

Taman ing sekolahku

Endahmu gawe tentrem lan bungahe ati

Aku dadi betah sekolah

Merga kembangmu kang endah

Hawa segermu kasil nyirnakake

Panase dina gumanti hawa adhem

Gawe ati rinasa tentrem

Taman sekolahku

Tetepa lestari lan nyebar ganda wangi

Murih seneng ati iki

Daksuwun aja ana sing wani

Ngrusak tamanku

Supaya ora ana getun

Ing tembe mburi

3. Gurit Wis Wancine

Wis wancine sekolahe rampung

Amarga kabeh padha linglung

Sinambi namakake aji mumpung

Lulang macan padha didadekake kudhung

Wis wancine medal saka sekolahan

Lan melu ngedan

Supaya tetep keduman

Tinimbang kelara-lara saurute dalan

Wis wancine nyumet senthir

Sinambi ngenteni wengine lingsir

Nata weninge pikir

Amrih ora melu kenthir

Wis wancine pasrah

Nglerenake raga kang lungrah

Tinimbang melu polah

Kaya dene wong-wong sing ora tau sekolah

4. Pitakon Marang Mitra

Manawa wengi iki isih keprungu crita lawas

Yektine isih padha klawan crita kang nate

Dumadi ana ing kene

Ana rasa sepi lan samun ing jroning ati

Nalika lintang waluku sing ana netramu

Wis ilang kesaput ilining wektu

Lan kangen iki wis malih rupa dadi biru

Dhuh mitraku

Yen sesuk wis padha lulus

Apa iya awake dhewe isih bisa ketemu?

5. Bangku Sekolahan

Sepiku wis sumare mitraku
Nalika kangenku marang sliramu
Kabuntel dening pedhut klawu

Mendhung-mendhung jingga ing gemubyare candhik alaKumlawe ing pinggire rasa
Aku nyoba sanja
Menawa isih ana esemmu senajan kabuntel lebu

Kembang-kembang mlathi
Nggandha wangi nyasmitakake rasa suci
Saka jatining dhiri

Duh, mitraku
Apa sliramu isih kelingan
Kepriye critane bangku sekolahmu?

6. Rasa Kuciwa

Ana rasa kuciwa

Nalika tembung-tembung iku mung kari crita

Tanpa teges sarta tanpa rasa

Apa ana sing isih kuwagang nebah dhadha

Iki dhadhane satriya

Sing saguh mulyakake kawula

Nalika tembung-tembung kelangan susuh

Sing ana mung tembung kang kebak pakewuh

Saengga akeh wong padha golek musuh

Apa iki jaman pungkasan

Nalika kabeh isine kekanca

Dudu ngraketake paseduluran

Nanging Padha rerasan

Golek  alane liyan